LETRAS GALEGAS 2013

O colexio Bouza Brey celebrou un ano máis o día das Letras galegas cuns actos moi especiais durante esta semana cultural do 8 ao 20 de maio. Os alumnos de infantil realizaron un marcapáxinas moi especial conmemorando a figura de Roberto Vidal Bolaño e recitaron o poema de Rosalía : Adiós ríos , adiós fontes. En primaria recibiron a visita do Ilustrador Suso Cubeiro, da escritora An Alfaya e os do primeiro ciclo de secundaria charlaron co escritor Francisco Castro. En secundaria os alumnos de 3º da Eso realizaron unha exposición da figura do noso escritor, traballaron nuns paneis interactivos para aprender xogando cos máis pequenos, outro grupo realizou unha obra de teatro titulada A Xuntanza e finalmente os alumnos de 4º da Eso elaboraron unha presentación moi interesante da toponimia da nosa cidade coas súas parroquias. Aquí tedes as fotos máis interesantes deste día tan especial no que ata os propios alumnos se converteron en grandes pallasos.

Por medio do Servizo de Normalización Lingüística do concello de Vigo os alumnos e alumnas de 5º de primaria participaron na actividade Cacimbo. Nela os nenos e nenas achegáronse á cultura e ás tradicións de Angola, Mozambique e Cabo Verde: países lusófonos de Africa. A través da actividade coñeceron as súas paisaxes, escoitaron e cantaron as súas cancións, a súa fauna....... ,e ademais decatáronse das similitudes entre o galego e o portugués, tomando conciencia da utilidade do noso idioma para comunicarse con xente doutras culturas arredadas no espazo.  Os alumnos pasárono así de ben.

O Rap de Rosalía

Moitos xa sabedes que neste ano 2013 cúmprense 150 anos da publicación do poemario de Rosalía de Castro "Cantares Gallegos". Con tal celebración queremos animarvos e que participedes
.
Os primeiros que se animaron a facer algo foron os alumnos de primeiro da ESO, que grabaron este vídeo no que rapean o fermoso e coñecido por todos "Adeus ríos, adeus fontes..." incluído no citado poemario.

O rap de Rosalía

Éxito nas regueifas 2013

Sara Novelle finalista no V Certame Escolar de Regueifas

Despois do taller de regueifas impartido por Luís "O Caruncho" e Pinto de Herbón, foron seleccionados como os mellores regueifeiros do centro os alumnos Sara Novelle, Iago González Mouriño, Sergio Sahuguillo, Sara Cabaleiro, Mario Corbal, Adriano Carballo, Aroa Rey, Adrián Vilas, Lucía Fernández e David González que representaron ao Bouza Brey no V Certame Escolar de Regueifas.
E isto non foi todo, posto que tivemos unha campioa que deixou o nome do noso centro ben alto. Sara Novelle logrou estar entre as catro finalistas (por certo, todas mulleres) de entre máis de 700 participantes, alumnos dos dez institutos de Vigo.
Noraboa a Sara e a todos os seleccionados.

Sara Novelle. A nosa finalista.

Aquí tendes varios enlaces de interese. O primeiro é a noticia que o xornal  La Voz de Galicia ten sobre este acontecemento. Estes outros son para aqueles que queiran saber máis de Pinto d'Herbón e Luís "O Caruncho" e sobre as regueifas.



Unha escolma de fotos de ese día:

Samaín

Samaín, palabra gaélica, non significa máis que fin do verán, principio do inverno. Na antiga cultura céltica o tempo de Samaín, especialmente a noite do 31 de outubro ao 1 e novembro, era o período máis importante do ano. Eran datas claves para se reunir nos camposantos, comer o ritual e comunal porco de samaín e concelebrar as farradas festeiras dos guerreiros. Era a noite máis perigosa do ano: as portas do outromundo abríanse nesas horas e as ánimas eran quen de vir visitar este mundo e aos seus moradores: tantas veces para render contas inacabadas.

Para afastar dos seus castros as perigosas ánimas defuntas e errantes adoitaban poñer no alto das muradas, ou encastradas nas paredes, as caveiras iluminadas dos inimigos mortos en campaña. De aquí, dos ritos e crenzas célticas ao redor da caveira, vén a tradición europea de facer caliveras na cortiza dos melóns, ou cabazos, ou calabazotes. Tradición que, grazas ás investigacións do profesor galego Lopez Loureiro, sabemos que se estende por toda a antiga xeografía céltica europea e concretamente para o caso de España, por todas as zonas con presencia do elemento céltico ben documentado. En Galiza atopámola en toda a súa xeografía, non faltando esta tradición en ningunha das súas bisbarras e aportando un folclore similar aínda que dándolles nomes diferentes: calacús polas Rías Baixas, caveiras de melón en Cedeira, calabazotes en Ortigueira, colondros en Ourense...etc.

SAMAÍN 2012

Preparación da cabaza

Elaboración:

Para empezar ábrese a cabaza , débese cortar pensando que logo será a tapa da cabeza , así que co coitelo de serra facemos un círculo na parte superior . Retiramos a polpa.

A continuación, debe ser cortada  cun coitelo de serra formando un círculo na parte superior.

Eliminamos a polpa e as sementes e facemos un pequeno furado para expulsar o fume das velas.

Despois de probar nun folio, facemos o debuxo na cabaza cun marcador.

Eliminamos os residuos cun pano, poñemos unha candea dentro da cabaza e gozar da Noite feliz de Todos os Santos. 

PARA OS MÁIS PEQUENOS DA CASA

Como se talla unha cabaza

Escolle a túa cabaza . O tamaño

non importa pero procura que estea

máís verde que madura. Durará

máis tempo.

Coa axuda dun familiar maior

corta a parte superior da cabaza e

gárdaa.

Servirache de tapa

Colle unha culler e baleira o interior

da cabaza . Límpaa moi ben

para que quede só a tona dura do

exterior.

Talla unha cara que produza moito

medo. Cun coitelo ide tallando

os ollos, o nariz e a boca.

Colocade agora unha candea

no interior e... a meter medo

á veciña!

Conto: A muller do pasillo.

-A MULLER DO PASILLO-

Unha noite de Samaín, por facer algo de medo, xogamos a Ouixa, feito do que sempre me arrepentirei. A noite era fría, no ambiente notábase un aroma extraño, non sei definilo con palabras; uns amigos e máis eu buscabamos unha vella ouixa que a miña familia sempre a tiña gardada... Era da miña bisavoa, que morrera cando aínda eu  non nacera, e sempre quixera coñecela. Os meus amigos só o  facían por diversión, eu por un fin, xa que quería falar coa miña bisavoa.

A sesión comezou, os meus amigos bromeaban, eu estaba moi seria, pero eles non o notaron, ata que caeu un raio que iluminou a habitación escura, seguido dun lóstrego, que estremeceu ata o último dos meus óso. Asustados polo raio, meus amigos, quedaron calados, coma min, concentrándose, de súpeto o punteiro da Ouija comezou a moverse. Preguntamos quen era, pero non respondeu.

O punteiro movíase sen cesar dun lado para outro, sen formar palabras. Ao final parou,e lentamente, formulou as seguintes palabras: <<estou indo a por vós>>.

Era unha muller que estaba no pasillo e berraba para entrar na miña habitación. O peche estaba botado, non podía entrar, pero parecía que ía tirar a porta.

A muller cada vez máis desesperada gritaba o meu nome. Eu tiven o impulso de abrir a porta, pero contívenme, eses gritos eran desesperados. Entón, deime conta: era a miña bisavoa! Presentíao, aínda non podía explicar como o sabía.

Lanceime a abrir a porta, quería vela, tiña que vela, pero os meus amigos agarráronme. Os gritos cesaron, unha das miñas amigas, tivo un ataque de nervios. Achegámonos a consolala, pero unha voz grave e forte saíu dela dicindo que non nos achegaramos. Quedámonos de pedra. A muller do pasilllo comezou a gritar de novo:

<<¡ Aviseivos, non me fixéstes caso, agora morreredes!>>. A miña amiga comezou a moverse dun lado a outro, dicindo que nos mataría. Intentamos abrir a porta, pero non puidemos.

Os gritos cesaron, conseguimos abrir a porta, eu saín primeiro, pero pechouse detrás de mín. Oín os gritos aterrorizados dos meus amigos, histéricos pedindo socorro, dándolle patadas á porta para abrila.

Escribo a miña historia, corenta e cinco anos despois de que ocorrera, pois acabo de saír do cárcere culpado polo asasinato dos meus amigos, ós que encontrei mortos cando conseguín abrir a porta da miña habitación.